บันทึกส่วนใหญ่เรามักจะจดหรือจำไว้เพื่อเตือนตัวเอง

บทความวันนี้ก็เช่นกันครับผมเคยเขียนขึ้นมาในวันหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว

ในวันที่ผมท้อกับเรื่องบางเรื่อง

หากแต่ในวันนั้นที่ใจท้อกลับมีใครคนอื่นที่่ต้องการกำลังใจมากกว่าผมมาก

บทความนี้จึงเกิดขึ้นมา พร้อมๆกับที่ผมได้ฟังเพลงเพลงหนึ่งที่มีความหมายดีๆเข้า

บันทึกที่ผมนำมาให้อ่านกันอีกครั้งนี้มีไว้บอกกับตัวผมเองและคนที่สิ้นหวังหรือหมดแรงใจ

ว่า....จงยอมรับและเรียนรู้จากความผิดหวัง ชีวิตมันไม่ได้มีแค่วันนี้ 

วันข้างหน้า...อาจจะเป็นวันของเรา

ถ้าเราลุกขึ้นและก้าวเดินต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 7.30 PM

 

Photobucket

 

Photobucket

 

Photobucket

 

Photobucket

 

Photobucket

 

 

 

"โลกนี้ไม่มีคนที่อ่อนแอ หากมีแต่คนที่ต้องการกำลังใจ"

 

 

 

 

ประโยคนี้เคยผมได้ยินมาจากรายการทีวีรายการหนึ่ง

เพียงประโยคสั้นๆที่ได้ยินเพียงครู่เดียว

ผมฟังแล้วรู้สึกชอบประโยคนี้มากและเห็นคล้อยตามกับประโยคดังกล่าวด้วยครับ

ว่ากำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ

ที่สามารถสร้างแรงหนุนให้ใจมีแรงฮึดสู้กับทุกๆเรื่อง

หมดแรงเราหยุดพักและกลับมามีแรงใหม่ได้

แต่ถ้าหากแรงใจหมด

ต่อให้ร่างกายแข็งแกร่งสักเพียงใด

เพียงแค่ยันกายให้ลุกขึ้นยังทำได้ลำบากเลยครับ

 

.............

 

แต่การที่เราอยากที่จะได้รับกำลังใจจากใครอื่นนั้น

เราเองต้องทำตัวเองให้พร้อมที่จะรับ

นั่นก็คือ

การยอมรับความอ่อนแอในตัวเราให้ได้ก่อน

และยอมรับความคิดเห็นจากคนอื่นให้ได้ด้วย

รวมแล้วนั่นคือการเรียนรู้ที่จะรู้จักตัวเองและมองตัวตนของตนเองให้ได้ก่อนนั่นแหล่ะครับ

 

ผู้ใหญ่หลายต่อหลายคนที่ผมรู้จัก

ท่านเหล่านั้นผ่านการล้มแล้วลุก ลุกแล้วล้มมาแล้วทั้งนั้น

และผลสุดท้ายจากการล้มแล้วลุกอยู่บ่อยครั้ง

สิ่งที่ผมเห็นคือความสำเร็จและบั้นปลายคือความสุข

เพราะด้วยประสบการณ์มันเสริมสร้างความรู้ให้กับสมอง

การเรียนรู้จากความผิดพลาดมันเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับใจ

เหตุผลหนึ่งที่สำคัญที่ผมเห็นเขาล้มแล้วมีแรงลุกขึ้นกลับมาได้ทุกครั้ง

มีแรงบวกผลักดันท่านเหล่านั้นอยู่สิ่งหนึ่งนั่นคือ

 

"กำลังใจ"

 

ผมเชื่ออย่างหนึ่งนะครับว่า

หลายคนที่กำลังประสบปัญหากับอะไรซักอย่างอยู่

หันซ้ายหันขวาแล้วไม่พบเจอกับทางออก

หันไปรอบด้านทางไหนมีแต่ความมืดมิดไม่มีแม้แสงสว่าง

และทำให้หลายคนหมดแรงที่จะสู้ต่อ

ผมอยากให้คนที่คิดเช่นนั้นได้รับรู้อย่างหนึ่งว่า

อย่าหมดหวังครับ

เพราะมีกำลังใจอยู่รอบตัวคุณอยู่

และกำลังใจเหล่านั้นกำลังเอาใจช่วยให้คุณหาทางที่จะไปพบกับแสงสว่างนั้นได้

เพียงแต่คุณต้องเริ่มมองดูตัวเองก่อนแล้วลองมองมุมที่แตกต่าง

จากนั้นก็ลองมองให้กว้างไปจากเดิมที่เคยมองบ้าง

เพราะบางทีปัญหาที่อยู่ตรงหน้าเราใส่ใจเคร่งเครียดกับมันมากเกินไปจนทำให้มองไม่เห็นอะไร

 

กำลังใจไม่สามารถอยู่กับคนทุกคนได้

ถ้าหากคุณลองเปิดใจรับ

แล้วคุณจะพบว่ากำลังใจอยู่ในทุกๆที่และพร้อมที่จะแสดงตัวออกมาให้คุณเห็น

และคุณก็จะสามารถสัมผัสรับรู้ได้อย่างง่ายดายถ้าทำใจให้ยอมรับ

เชื่อเถอะครับว่ากำลังใจสามารถสร้างขึ้นใหม่ได้เสมอ

ถ้าเรามีศรัทธากับสิ่งที่เรามุ่งหวัง

คนรอบข้างเขาก็จะมองเห็นและสามารถสร้างแรงใจเพิ่มกำลังใจให้กับเราได้

ยังไงซะที่สุดแล้ว............

ขอให้กำลังใจอยู่คู่กับคนที่พยายามครับ

^_____^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพลง: Live and Learn

อัลบั้ม: Millions Ways to Love Part 1

ศิลปิน:กมลา สุโกศล แคลป์

 

 

เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ

ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน

เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป

มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน

 

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน

อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

สุขก็เตรียมไว้ ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว

เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป

มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน

 

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน

อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน

อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

 

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน

อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

 

 

 

 

 

 

ปล.ชอบคุณป้าแพทที่สอนการลงเพลงนะครับทำให้เพลงมันเสริมบทความบางอันที่อยากให้อ่านได้ลงซั