Photobucket

 

18.30 น.ปลายปีพศ. 2517  ณ ต.สีคิ้ว อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา

 

 

 

 

 

 

 

"เตียง!!!!ไปดูต้นกล้วยกัน"

 

 

"อะไรเฮียไปตอนนี้เนี่ยนะ"

 

 

"เออน่า...ไม่ไปดูตอนนี้จะไปดูตอนไหนล่ะ!!!ลื้อจะไปไม๊"

 

 

"เออๆ อั้วะไปด้วย เดี๋ยวเตียงเอาไอ้กานไปด้วยนะไม่มีคนเฝ้า"

 

 

"ได้!!!เร็วๆเข้าล่ะคนอื่นรออยู่"

 

 

หนุ่มสาววัยคะนองรวม 4- 5คนก็กระโดดขึ้นท้ายรถกะบะ

และออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่อยู่ไม่ไกลบ้านนัก

 

 

"เฮีย..แล้วต้นกล้วยนี่ลื้อเอามาปลูกได้ไงล่ะ"

 

 

"อ้อ อั้วะไปแอบตัดมาจากสวนคนอื่น"

 

 

"แต่สวนกล้วยที่อั้วะแอบไปตัดมานี่ดีนะ ไม่ต้องมียามเฝ้าก็ไม่มีขโมยกล้าไปยุ่ง"

 

 

"อ้าว ทำไมล่ะ"

 

 

 

 

...

 

 

 

 

"......ที่มันแรง"

 

 

 

 

เด็กวัยรุ่นหนุ่มสาว 4 คนเดินถือไฟฉายแอบเข้าโกดังลานตากมันสัมปะหลัง

ทุกคนเดินทะลุผ่านตัวลานตากมันมุ่งตรงไปยังสวนรกร้างท้ายโกดัง

ไฟจากดวงจันทร์ส่องสลัวๆทั่วอาณาบริเวณ

แม้ไม่ใช่คืนเดือนแรม

แต่แสงจากพระจันทร์ที่มีอยู่เบาบางก็สามารถส่องจับเค้าร่างของพื้นที่ให้ทุกคนพอคลำเห็นทางได้

 

 

กร๊อบบบบบ...แกร๊บบบบบบ

 

 

กร๊อบบบบบ....แกร๊บบบบบบบบบบบบ

 

 

เสียงย่ำเท้าลงบนใบไม้แห้งดังขึ้น

ดังชัดมาจากกลุ่มคนจำนวนหนึ่งแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบของช่วงเวลาโพล้เพล้

ทุกอย่างนิ่งสงบราวกับภาพถ่ายที่สต๊าฟทุกอย่างไว้นิ่งอย่างนั้นโดยไม่มีการเคลื่อนไหว

ไม่มีแม้แต่เสียงลมพัด หรือเสียงสรรพสัตว์ที่อยู่โดยรอบ

 

 

"เฮีย.."

 

 

"เฮียยย.."

 

 

"อะไร!!!เตียง"

 

 

"แล้วลื้อแอบปลูกไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย"

 

 

"อั้วะตัดหน่อเอามาปลูกได้ 3 เดือนก่อน..ตอนนี้มันโตพอที่จะให้อั้วะพิสูจน์อะไรบางอย่างแล้วล่ะ"

 

 

"....."

 

 

"ลื้อจะกลับก่อนก็ได้นะ เห็นเอาอากานมาด้วยเดี๋ยวจะขวัญเสียซะเปล่า"

 

 

"บ้า!!!เฮียพูดไรอย่างนั้น ที่อั้วะมาเพราะอยากเห็นนี่แหล่ะ อั้วะอยากรู้เหมือนกัน"

 

 

หลังจากที่จอดรถกะบะไว้หน้าโกดัง

จนงัดประตูโกดังแล้วเดินส่องไฟฉายฝ่าความมืดและเดินทะลุโกดังมาจนถึงสวนท้ายโกดัง

เวลาผ่านไปเร็วจนเริ่มดึกสงัดทุกอย่างยิ่งตกอยู่ในความมืดมิดกว่าเดิมอีก

แสงจันทร์ที่พอส่องให้เห็นพื้นที่โดยรอบกลับมืดดำลงกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อย่างเข้าสู่สวนที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่

เสียงรอบข้างที่ว่าเงียบแล้ว

จนเมื่อทุกคนย่างเท้าเหยียบเข้าสู่พื้นดินสวนท้ายโกดังเสียงจากรอบข้างกลับเงียบไร้เสียงอะไรมากกว่าเดิมอีก

ความหนาวเย็นของอากาศที่เหยียบเข้าฤดูหนาวเริ่มเข้าแผ่ครอบคลุมกลุ่มเด็กวัยรุ่นที่ 4

 

จากที่ต่างคนต่างเดินเต็มไปด้วยความคึกคะนอง

มาตอนนี้ทุกคนกลับเดินจับกลุ่มกันแน่น

ราวกับต้องการให้ความอบอุ่นจากร่างกายส่งถึงกันเพื่อลดความหนาวเย็นของบรรยากาศ ณ ตอนนี้

จากระยะทางหน้าโกดังถึงท้ายสวนที่ทุกคนคุ้นกันดีอยู่แล้วเมื่อเข้ามาวิ่งเล่นเป็นประจำในตอนกลางวัน

แต่ด้วยความมืด+อากาศที่หนาวเย็นลงทุกทีทุกที

และบรรยากาศบางอย่างที่ทุกคนสัมผัสได้แต่บอกเล่าออกมาเป็นคำพูดไม่ได้

ทำให้เวลาในการเดินช้าลงกว่าเก่ามาก

ราวกับสถานที่ที่กำลังจะไปทุกคนต่างไม่เคยมามาก่อน

ราว20-30 นาทีที่ทุกคนเดินเกาะกลุ่มมาตลอดทางก็มาถึงจุดหมายกันเสียที

ต้นกล้วยตานีอายุ 3เดือนสูงตะหง่านแผ่ใบกว้างสวยงาม

เป็นต้นกล้วยที่สมบูรณ์โตเร็วผิดกับกล้วยชนิดอื่นมากปรากฎเด่นชัดอยู่ตรงหน้าคนทั้ง 4

 

 

ควั้กกก...ก่อกแก่กๆๆๆ

 

 

"เฮีย!!ลื้อเอาอะไรออกมาน่ะ"

 

 

มีดขนาดเล็กอันหนึ่งและเกียงที่ไว้ฉาบปูนขนาดใหญ่อีกอันหนึ่งถูกควักออกมาจากกระเป๋า

 

 

"อั้วะ อยากจะลองดู..."

 

 

"เห็นเค้าบอกว่ากล้วยตานีมียางไม่เหมือนในต้นไม้แบบอื่น"

 

 

"ที่อั้วะขโมยเอามาปลูกรอมันโตก็เพื่อพิสูจน์นี่แหล่ะ เอาล่ะ!!ทุกคนพร้อมยังล่ะ"