11.45 Pm




Model: Kids on Doi Lan

Location: Doi Lan,ChiengRai

































ความไร้เดียงสา....

กับวัยเยาว์ในช่วงชีวิตหนึ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้นมาในระยะไม่นาน

แต่มันแปลกนะครับ

ที่ความทรงจำในระยะเวลาสั้นๆนั้นมันกลับอยู่ได้อย่างยาวนานเท่าที่สมองเราจะสามารถจดจำได้

ประสบการณ์ ความหลังในวัยเยาว์ช่วงเวลานั้นผมจำได้ดี

ถึงแม้บางเรื่องมันจะแทบไม่มีประเด็นอะไรใหญ่โตให้คุ้มค่าพอที่จะให้หวนรำลึกถึงเลยก็เถอะ

หรืออาจเป็นเพราะเปรียบทุกรอยความทรงจำที่ย่ำเข้ามาบนผืนผ้าสะอาด

ที่เทียบดังสมุดบันทึกว่างๆที่ยังไม่ได้เขียนอะไรฉะนั้นเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมผ่านเข้ามา

ทุกสิ่งนัื้นคือสิ่งแปลกใหม่ที่เราเพิ่งเคยเจอเราเลยจำได้ดีเป็นพิเศษ

ชีวิตช่วงวัยเด็กเปรียบเหมือนผืนผ้าสีขาวสะอาดจริงๆครับ

จนเมื่อเราเติบโตขึ้น สิ่งแวดล้อม หน้าที่ ความรับผิดชอบการงาน ภาระต่างๆที่เปรียบดังสีสันต่างๆได้โถมเข้ามา

ทำให้ความสะอาดความบริสุทธิ์ถูกแต้มสีสันจนไม่เหลือเค้าโครงแก่นแท้ๆจนร่อยหรอลงไป

แต่ผมเชื่อนะครับ

ว่าในยามใดที่เราเหน็ดเหนื่อยหรือเกิดความท้อใจ

ความทรงจำช่วงระยะสั้นๆก่อนที่จะถูกย้อมสีนั้นจะโผล่ขึ้นมาทักทายเราเสมอ

บ่อยครั้งที่ผมมองเห็นรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เสียงร้องไห้จากเด็กตัวน้อยๆ

แทบทุกครั้งผมพาลคิดไปถึงตัวเองเมื่อยังเยาว์ทุกที(ซึ่งมันก็นานมาแล้ว แหะแหะ)

ความรู้สึกแปลกๆที่อธิบายไม่ได้บนโลกนี้มันมีอยู่เยอะครับ

อย่างเจ้าความรู้สึกบางอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อได้เห็นรอยยิ้ม

ได้ยินเสียงหัวเราะ หรือมีอารมณ์เศร้าเคล้าไปกับเด็กเล็กๆ

 

ผมว่าหลายคนคงเข้าใจถึงความรู้สึกนั้นแต่ก็ไม่รู้จะอธิบายออกมาอย่างไรดี

แต่สำหรับผมแล้วผมว่าผมพออธิบายได้ครับ

ในทุกครั้งที่ผมเห็นอารมณ์ต่างๆที่แสดงออกมาทางสีหน้าและท่าทางของเด็กตัวน้อยๆ

ผมรู้สึกเหมือนกับว่ามีแสงแดดอ่อนๆส่องลงมาให้ใจที่เย็นชืดได้กลับมามีพลังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

เหมือนกับว่าแสงอุ่นๆจากเหล่าเด็กตัวน้อยๆนั้นส่งพลังงานบวกอะไรซักอย่างที่ทำให้ใจเรายิ้ม

และสร้างเสียงหัวเราะให้เราจากเรื่องขำๆเปิ่นๆไม่รู้ประสีประสาจากเด็กน้อยส่งถึงเราได้

กับทริปครูอาสา ณ บ้านดอยล้าน จ.เชียงรายเมื่อต้นปี

ผมสุขใจกับรอยยิ้มทั้งของครูและเ็ด็กที่ส่งให้แก่กัน

ถึงแม้จะเป็นเพียงประสบการณ์แลกเปลี่ยนระหว่างกันในระยะเวลาเพียงสั้นๆ

แต่ผมเชื่อว่ามันจะเป็นประสบการณ์หนึ่งในชีวิตที่เด็กน้อยและครูอาสาจะจำได้ไม่ลืม

เหมือนกับผม

ที่ยังคงจำเสียงหัวเราะรอยยิ้มและน้ำตาได้อย่างดีครับ

^ ^






























































































Photobucket

เธอจับมือฉัน ฉันจับมือเธอ เราจับมือกัน

 

 

 

 

Photobucket

หลอกเด็กรวมหัวแปลงกายกันยามเช้า

 

 

 

 

Photobucket

รถไฟสายด่วน ปลายทางสถานีรอยยิ้ม

 

 

 

 

Photobucket

อิทธิพลแบ๊วไปไกลเนอะ

 

 

 

 

Photobucket

โล้ชิงช้ารอรัก....................แล้วพี่มองหนูทำไมคะ -*-

 

 

 

 

Photobucket

เด็กเก๋าหัวใ