นิทานแห่งสายลม

posted on 19 Aug 2009 18:33 by ik-kiiu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PhotobucketPhotobucket

PhotobucketPhotobucket

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นิทานแห่งสายลม

 

 

 

 

 

ในคืนอันเหน็บหนาวบนหุบเขาแห่งความเดียวดาย

มีชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ที่มาและที่ไป

เขาจะรอเวลาที่ราตรีมืดมิดแผ่ขยายปกคลุมทั่วท้องฟ้าจนเห็นแต่เพียงแสงจันทร์สว่างเด่นอยู่เพียงดวงเดียว

เขาจะมานั่งมองท้องฟ้าที่ใต้ต้นไม้ต้นเล็กๆบนยอดเขาเล็กๆแต่เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในหมู่บ้านทุกคืน

ชาวบ้านจะพบเห็นเขาเฉพาะยามที่ความมืดมิดแห่งรัตติกาลมาเยือน

จนเมื่อยามอรุณรุ่งแห่งวันใหม่ผ่านวนเข้ามาอีกรอบทุกคนก็จะไม่เห็นเขาอีกแล้ว

 

ข่าวคราวของชายหนุ่มผู้ไม่มีพิษมีภัยคนนี้เล่าลือกันมานาน

จนชาวบ้านมองว่าเขาประหนึ่งแขกพิเศษคนหนึ่งของหมู่บ้าน

มีคนเคยสงสัยและระแวงกับชายหนุ่มผู้นี้

แต่แทบทุกครั้ง

ผู้เฒ่าแห่งหุบเขาแห่งความเดียวดายที่อาศัยอยู่ปลายยอดเขานั้นจะปรามไว้และโบกมือห้ามไม่ให้ยุ่งกับคนผู้นั้น

และเอ่ยกล่าวเพียงว่าชายผู้นี้ไม่มีพิษมีภัยกับใคร ทุกคนจงอย่าสงสัยในเจตนาของเขาเถิด

ไม่ว่าใครจะสอดรู้อยากเห็นซักเพียงใด

ผู้เฒ่าก็ตอบได้เพียงประโยคที่กล่าวซ้ำเดิมเช่นเคย

จนเป็นที่รู้กันว่าผู้เฒ่าอาจจะรู้จักกับชายผู้นั้นและคงเป็นเขาเพียงคนเดียวที่เข้าใจเหตุผลที่ชายนิรนามทำตัวลึกลับเช่นนี้

 

เวลาล่วงเลยผ่านไปนานหลายปี

จนชาวบ้านต่างก็เริ่มเบื่อที่ซักถามความเป็นจริง จนมองเห็นกิจวัตรของชายหนุ่มเป็นเรื่องปกติ

แต่ทว่าชายหนุ่มผู้มุ่งมั่นที่จะปรากฎตัวเฉพาะยามที่ความมืดเข้ามาเยือน

และจากไปก่อนแสงแรกของวันใหม่จะเริ่มต้น เขาทำอย่างนี้อยู่ทุกๆวัน

ถึงคนวัยเก่าที่ได้เห็นความเป็นมาว่าเป็นอย่างไร จากอยากรู้จนเฉยชิน

แต่คนรุ่นหลังที่เกิดใหม่มองเห็นกิจวัตรของคนคนนี้แปลกอย่างที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน

จนทำให้เด็กรุ่นใหม่ในหมู่บ้านเก็บ